Het idee om duiven te kweken en te trainen voor snelheidswedstrijden is in de negentiende eeuw ontstaan in België. Vanuit Luik en omgeving heeft de sport zich verspreid over de gehele wereld. In 2026 zijn we inmiddels zover dat de sport wordt bedreigd door vergrijzing van de populatie postduivenliefhebbers en door de enorme kosten en de toenemende ingewikkeldheid van de postduivensport.

PV De Postduif Harlingen

In 1936 kwamen enkele Harlingers op het idee om een vereniging van postduivenhouders op te richten. Als originele naam werd “PV De Postduif” verzonnen. Het eerste bestuur bestond uit voorzitter E. de Jong, secretaris S. van der Wijk en penningmeester S. Werner. De contributie bedroeg in dat jaar 25 cent per maand.

Het Reglement uit 1936 vermeldt 30 april 1936 als oprichtingsdatum, waarschijnlijk de datum waarop een meer officiële oprichting plaatsvond. De “echte” oprichting vond plaats op 20 april 1936.

De eerste wedstrijden

Op de Tweede Pinksterdag van 1936 organiseerde de jonge vereniging een wedvlucht vanuit Groningen, hierbij geholpen door de zustervereniging uit Bolsward. De prijzen werden gewonnen door C. Knoop, L. Houtman, S. van der Wijk, C. Vorstenburg en B. Bijlsma.

Op 13 april 1937 had de vereniging 26 leden waarvan er 18 waren aangesloten bij de Nederlandsche Algemeene Bond van Postduivenliefhebbers en 8 “jeugdige liefhebbers”.

In 1937 werd een “adspiranten-afdeeling” opgericht “teneinde de jongelui meer te interesseeren voor de mooie postduivensport”. Met andere woorden: ook in de begintijd van De Postduif had men bijzondere aandacht voor de jeugd!

Zelfgebouwd hok en zelfgekweekte duiven!           (archief PV De Postduif)