Het is een jaarlijks terugkerend ritueel waar de club dan iets over schrijft zoals zoveel verenigingen dat doen. Gewoon, omdat het nou eenmaal zo hoort. Op de socials van Zeerobben kwam geheel los daarvan een inspirerende foto voorbij: een prachtige oude “perstribune”, gespot langs een voetbalveld in Warga. 

Onder inspiratie van een artikel over de onlangs overleden Paulien Cornelisse (van “Taal is zeg maar echt mijn ding”) viel het kwartje en was de link snel gelegd: Piet van der Pol is namelijk niet alleen scheidsrechter, hij is namens Zeerobben ook radiocommentator voor omroep Zilt en schrijver van de wedstrijdverslagen van Zeerobben 1. Hij zou - in zijn scheidsrechtertenue - op die perstribune plaats moeten nemen, waar als aangegeven op de bordjes immers plaats is voor zowel een radioverslaggever als ook voor de schrijvende pers. 

Net zoals zovelen bij Zeerobben zich in meerdere gedaanten laten zien als vrijwilliger. Of het nou is al trainer, als leider, als bestuurder, als materiaalverzorger of als kantinemedewerker, er zijn van die vrijwilligers die je in meerdere hoedanigheden kunt aantreffen en die een vereniging als Zeerobben draaiende houden. Zij verdienen eigenlijk allemaal wel een speciale week, of in ieder geval op z’n minst een suikerbroodje. 

Zo trekt de vereniging de week van de scheidsrechter breder. Want met z’n allen is onze mooie club zeg maar echt ons ding.