Vanaf het eerste fluitsignaal speelde Harlingen aanvallend hockey en bracht het veel tijd door in de cirkel van Steenwijk. Het overwicht leverde echter geen doelpunten op. Zoals vaker dit seizoen bleek het rendement een pijnpunt. Waar Harlingen kansen liet liggen, was de thuisploeg direct effectief.
Bij de eerste echte aanval van Steenwijk ging het mis. Door het wennen aan het waterveld stuiterde de bal ongelukkig langs drie Harlinger speelsters en verdween knullig in het doel: 1-0. Een flinke domper, zeker gezien het spelbeeld op dat moment.
De tegentreffer zorgde zichtbaar voor onrust bij de dames uit Harlingen. Het vertrouwen zakte weg en niet veel later viel uit een vergelijkbare situatie ook de 2-0. Het fysieke spel van Steenwijk hielp daar niet bij; Harlingen bleef zoeken naar rust en overtuiging in het eigen spel.
Ondanks de harde trainingen en de sterke teamsfeer lukte het de ploeg niet om het niveau van de trainingsavonden om te zetten naar de wedstrijd. Toch bleef het team knokken. In het laatste kwart gingen de dames vol voor alles of niets, maar het gewenste slotoffensief bleef uit. Steenwijk liep uiteindelijk uit naar een geflatteerde 4-0 overwinning.
Na afloop overheerste opvallend genoeg niet de teleurstelling, maar vooral het besef dat deze ploeg meer in huis heeft dan de dames momenteel laten zien. De basis staat er: een hecht team, inzet op trainingen en de wil om beter te worden. De uitdaging voor de komende weken ligt vooral in het hervinden van zelfvertrouwen en durven hockeyen zoals ze trainen. Want juist daar ligt de sleutel om zichzelf, het publiek, de sponsoren én de coaches te laten zien waartoe dit team echt in staat is.
Sponsor van de week was Eetcafé Basta.
Komende zondag staat er mogelijk geen wedstrijd op het programma, omdat de tegenstander waarschijnlijk te weinig speelsters beschikbaar heeft. Toch belooft het een gezellige Super Sunday te worden op de club, waar alle zondagteams thuis spelen. Dames 1 heeft nog drie wedstrijden om het seizoen met opgeheven hoofd af te sluiten - en misschien vooral om zichzelf eindelijk te belonen voor het werk dat er al maanden in wordt gestoken.