Als eerste is daar in de boeg Hessel “Strukelhof” Zuiderhof, een sterke roeier die iedereen wel kent omdat hij met heel Friesland en omstreken een praatje maakt voor en na de wedstrijd. En als hij niet praat, is hij waarschijnlijk zijn voedseltekorten aan het bijvullen. Naast Hessel zit Emiel Posthumus, al jaren een vaste kracht in de boeg, die qua uiterlijk steeds meer op zijn pa Frans gaat lijken, zo kon opgetekend worden toen deze voorafgaand aan de start vanaf de kade op humoristische wijze de moraal in de ploeg omlaag probeerde te halen.
Op bank 3 treffen we in de eerste plaats de gewezen Rotterdammer Manfred “Manifred” van Brakel aan. Misschien wel de minst getrainde van het stel, omdat het verbouwen van zijn camper steeds voorrang krijgt, maar tegen het argument van Manfred dat hij op deze manier per training procentueel gezien de meeste progressie boekt, valt weinig in te brengen. Stuurboord bank 3 is de vaste plek van Martijn “Martinus” Bergsma. Tijdens deze HT in een stevige conversatie met zichzelf gewikkeld, maar wist zich hier uiteindelijk overheen te zetten om sterk te finishen.
Plek 2 aan bakboord is voor de stille kracht uit Achlum, Peter Brouwer. Vaak pas vlak voor de start aanwezig, hetzij per fiets, hetzij met de auto, echter deze keer ruimschoots op tijd en dus voldoende tijd voor de voorbereiding. Kerst “Kessie” Galema bezet de stuurboordpositie van bank 2 en is één van de langstzittende roeiers in de ploeg. Elk jaar belooft Kerst dat hij minder gaat doen voor de sloep, maar als hij dat zegt weet de rest al dat hij er nóg een schepje bovenop gaat doen. Over Kerst valt veel te vertellen, maar dat verschijnt misschien nog eens in boekvorm.
Op slag hebben we Sjouke Bootsma en Frank Seinen, misschien wel de beste slagroeiers van het land, althans dat is hun eigen overtuiging. Zij weten bij elke omstandigheid feilloos het juiste slagtempo en de juiste slaglengte te vinden. Ook hier weer: eigen overtuiging. Frank roeide de HT overigens al voor de 25e keer, bijna allemaal op de huidige slagpositie.
Een sloep kan echter niet zonder een goede stuurman en daar komt Matthieu “Tjeu” Visser in beeld. Als een ware drillsergeant weet hij de White Lightnening tot grote hoogte te stuwen. Tjeu is niet alleen één van de beste stuurmannen in het deelnemersveld, hij is ook nog eens een goede trainer, die zich ook tijdens trainingen vocaal laat horen. Niet dat Tjeu in het dagelijks leven een verlegen muurbloempje is, maar in de sloep gooit hij er nog een paar schepjes bovenop, wat hem ongeveer tien keer de maximaal voorgeschreven hoeveelheid aan Strepsils kost.
Niet onvermeld mag blijven de rol van Cor Switynk. Als er onverhoopt een roeier te kort is, stuurboord of bakboord, is Cor nooit te beroerd in te stappen, tenzij hij natuurlijk ergens aan het bijbeunen is als werfkapitein tijdens één of andere proefvaart. En hoewel Cor formeel voor Okke Hel roeit, zal hij altijd onderdeel blijven van de RV Tille en Onversaagd familie.
Datzelfde geldt trouwens ook voor de trouwe hoofdsponsor JR Shipping. Naamgever Jan Reier sponsort niet alleen, hij is ook al sinds jaar en dag de vaste volgboot. Die taak neemt hij zeer serieus en is tijdens de race altijd in de buurt van de sloep te vinden, met in achtneming van alle geldende regels natuurlijk. Tot op het moment waar de volgboten het wedstrijdveld verlaten en de Westmeep indraaien, zijn Jan Reier en Akkelien met hun Seven Seas een geruststellend beeld voor de roeiers.
Door alle prestaties heeft de Onversaagd ook de aandacht getrokken van buitenlandse bedrijven en is er in geslaagd het Noorse Brødrene Klovning Shipping AS voor een periode van 3 jaar aan zich te binden als kledingsponsor.
Allemaal positieve berichten dus rondom dit zooitje paradijsvogels. Of zoals Matthieu het zegt: “Het is net een circus, de clowns hebben we al!”