Voetbal

Walking Football

Lieve stakker wat ’n training woensdagmorgen. We hadden vorige week vrij in verband met de herfstvakantie. Dan dink je, die trainer sal ’t wel even rustig an doen. Nou vergeet ’t maar. De zwiep d’r over. Trouwens we hadden d’r oek weer ’n nieuweling bij. Martin van der Haak, ’n sportieve jonge maar oek ’n aardige jongen. Die past perfect bij de ploeg. We waren bijna compleet. 

Door Ubbo Posthuma

Bart Mesken had ’t te druk met zakelijke beslommeringen en Age Tichelaar moest ergens heen. Waarheen, dat wuu die rotzak niet segge. Miskien het die wel ’n bitsje verkering, wie sal ’t segge. Klaas van der Hoek kwam wel even koffie drinken, maar trainde niet met. Nog teveul last van sien blessure. Ik dink wel te weten waarom dat su lang duurt. Klaas sit heel vaak op tv naar ’t voetballen te kieken en voetbalt als ’t ware met. Hij skopt met sien poten alle kanten uut. D’r binne al heel wat stoelpoten in de kamer sneuvelt. D’r is oek gien één, maar dan oek gien één van de familie die nog naast ’m sitte wil. Zelfs sien broer Doede is daar ’s weg komen met ’n blauwe poot van de bloeduutstortingen. Niet best. Was d’r maar ’n therapie voor liet de vrouw van Klaas onlangs ’s wete. Dat meiske mut om de twee jaar nieuwe meubels kope.

Maar wat hadden we mooi weer. Toch kon je merken dat we in de herfst sitte. De een trainde in de korte broek en ’n ander in sien trainingsbroek. Guus van Hurck had ’m inpakt of was ’t hartje winter. Nou dat was natuurlijk oek overdreven. Teake Koster had zelfs ’n sjaal om. Jongens wat mutte we as ’t straks vriest.

We binne oek nog op video komen. Trainer Marcel had sien camera met nomen, om alles vast te leggen. Dit om ’t op ’n ander tiedstip met elkaar te analyseren. Berend Visser mocht de opnames make. Dat is ’n bitsje jammer en had niet mutten. Volgens sien vrouw het die nog nooit ’n goeie foto maakt, laat staan video. We binne benieuwd naar ’t resultaat. We suuden vanmorgen nog even over de komende toernooien prate. Maar Stijn Kooijman was d’r niet en trainer Marcel brak ’m oek de poten om weg te kommen. Nou ja, dan volgende week maar. Toch hewwe lekker traint en vragend an Martin van der Haak hoe die ’t ervaren had. “Hartstikke leuk maar best pittig”, liet hij weten. Ik bedoel maar. Gerard Kokkel liet na afloop wete nou al su stief as ’n deur te wezen. “Ja, seun we beleve wat op ons ouwe dag”, zei Piet Kuiken terwijl die soepel op sien fiets sprong. Gerard, verbluffend en met de bek open over su veul lienigheid van Piet, achterlatend. Dit was weer even ’n U.P. date.

|Doorsturen

Uw reactie