Voetbal

Walking Football

Woensdagmorgen weer pittig traint. Ja trainer Marcel het gien medelieden met ons. Of wel, hij is keihard. Net terug van Portugal waar hij met Cambuur an ’n walking football-toernooi met deent het. Volgens hem hadden de buutenlanders wat andere regels dan wij. Is dat in ’t gewone leven oek al niet su! De Engelse teams, de Schotse en oek de Portugezen waren vrij hard, soms wel ’s té. Dat sette kwaad bloed bij de Cambuur-speulers. Su binne zelfs even in conclaaf weest om de spelregels wat an te passen.

Door Ubbo Posthuma

Walking Football team staande vlnr Age Tichelaar, Wiep van der Meulen, Cas van der Heide, Nico Beuker, Klaas van der Hoek, Joop Sopacua, Romke Keur, Max van den Broek, Teake Koster, Gerard Schuijl en Guus van Hurck. Voorste rij vlnr Siem Rumping, trainer Marcel Frankena, Jan Volbeda, Piet Kuiken en Ubbo Posthuma. Afwezig Frans Hoekstra, Bart Mesken, Jur Hevel en Berend Visser. (Foto: WvD)

Na twee uren ouwehoeren waren su d’r uut en kwam de witte rook uut de kantine. Later zwart, aangezien bleek dat su de kroketten vergeten hadden van ’t vuur te halen. Kanst die jongens oek niet alleen fut late. Op de terugreis in ’t vliegtuug zaten ze naast ’n prinses. Maar wie, dat wisten zij oek niet. Later op internet zocht en bleek ‘t ’n dochter van Prins Bernard jr. te wezen. Dat meiske sal oek wel docht hewwe, tussen welke hooligans sit ik nou. Straks geeft su hur nog op voor ’t voetballen, want jongens dat wud wel ’s vergeten, maar vrouwen magge oek met doen hur.

 

Gelukkig was Klaas van der Hoek d’r oek weer bij. Helemaal hersteld van sien blessure, gelukkig maar. Nou niet meer su idioot doen hur Klaas. ’n Grote groep deze keer. ’t Liekt wel dat d’r steeds meer bij komme. Max van den Broek sluute zich oe kan. Hij was al ’s weest te kieken. Omdat hij oorspronkelijk uut Bolsward kwam, ging die daar eerst voetballen. Maar ’t was daar lang su gezellig niet. Hij woont in Harlingen. Dan hoor je hier oek te voetballen. Ja, ’t is oek su verrekte leuk om te doen.

 

Stamppottoernooi

Gaan maar na. Om half tien aanwezig weze in de kantine van fc Harlingen. Siep Vogel achter de bar en die zorgt voor heerlijke koffie. An de ronde tafel sitte ’n man of twintig. Nee, niet allemaal voetballers. ’t Andere gespuis binne onder anderen Wiebe van Diek, Johan Erents, Adriaan Aalders plus de seun van Guus van Hurck. Zeker opdracht van moeke kregen om pa wat te observeren. Gien minne jongens hur, maar die knapen wete natuurlijk oek dat de gezelligheid op dat moment hoogtij viert. En dan de sterke verhalen die over tafel gaan. Iedereen het wel ’s wat met maakt.

 

Nico Beuker had een aardig verhaal van vroeger. “We waren fut weest met voetballen en op de terugreis in de bus moesten sommigen heel nodig. ’n Plastic emmer deed goeie diensten. Hij sat al half vol toen Jan Zeilmaker eindelijk sien plasje, nou zeg maar grote plas, loze kon. Eenmaal klaar was hij su opgelucht dat sien gebit in de emmer viel. Jan graaide wat in de emmer met urine. Vond sien gebit, schudde deze wat uut en stak ’m pardoes weer in sien mond.”

Dat was lache natuurlijk, daarbij kan Nico Beuker ’t oek su mooi vertelle. Maar om 10.00 uur wudde ’t serieus. De trainer liet weten dat Cambuur aan ’t einde van ’t jaar ’n stamppottoernooi houwen gaat. Of we daar oek an met doen wille. “Ja natuurlijk”, riep Age. “As d’r maar ’n wust van de Hema in sit.” “Nee je sleeuwe”, riep Gerard Kokkel. “Wie d’r met voetballe wil.” Oek skient er op sundag 16 december tiedens de wedstried sc Heerenveen-fc Utrecht oek nog wat te gebeuren in ’t Abe Lenstrastadion. Maar daar kom ik later wel op terug.

 

Echte liefde

De nadruk bij deze training lag op de balbehandeling. Sommigen hadden d’r wat moeite met, maar zienderogen ging ’t beter. Oek positiewisseling is tiedens de wedstrieden heel belangriek. Onder ’t trainen roept Marcel: “Even drinke mannen.” ’n Kratsje met 12 waterfleskes voor iedereen één, wudde dan an de mond setten. Maar Guus van Hurck had sien eigen fleske drinken met. Hij had d’r zelfs ’n hangslot bij. Nou mut ’t niet gekker wudde. “Bist bang dat ’n ander d’r uut suupt.” Guus sien verweer was dat de griep wat rond gaat. “Ik wil niet besmet rake, nou mien lieve vrouw hur elleboog broken het.” Nou kiek, dat is echte liefde. Daar kan menigeen ’n voorbeeld an nimme. ’t Was kwart over elf toen we douchen konden. Nou ik had ’t eind oek in de bek. Maar na afloop van ’t douchen bin je d’r weer, heerlijk. Komende woensdag geen training omdat ’t herfstvakantie is. Volgende week woensdag weer an de bak. Dit was weer ’n ‘UPdate’.

|Doorsturen