Nieuws

Zo’n stukje van Marten Blom: De afterparty

De afterparty

Het is een gewone dinsdagochtend, 10 uur, als ik de bibliotheek binnen stap. Ik ben gewend om via boekwinkel Van der Velde binnen te komen, maar ik zag de bibliotheekdeur op een kier open staan, dus ging ik daar maar eens naar binnen. Direct bij het naar binnen gaan komt me een muur van een organische lucht tegemoet en ik hoor een diepe basdrum tekeergaan: ‘Insane in the brain’ van Cypress Hill knalt op topvolume tussen de boeken door. Er hangt een groene mist tussen de boekenrekken en er is een nogal onsamenhangend geroezemoes te horen. Mijn ogen wennen aan de schemering die overal hangt. Plotseling komt Adriaan van Dis uit de mist naar voren en terwijl hij woeste heupbewegingen maakt, rapt hij met Cypress Hill mee:

‘Yes, I’m the pirate, pilot of this ship

If I get with the ultraviolet dream

Hide from the red light beam

Now do you believe in the unseen?’

Ik roep over de herrie naar hem toe: ‘Hé, Adriaan! Waar was je nou, tijdens de uitreiking van de Anton Wachterprijs, afgelopen zaterdag?’ Adriaan kijkt me niet echt aan, maar zegt laatdunkend: ‘Prijsuitrijkingen zijn boring, weet je dat niet? Dit is de Afterparty, dit is the real shit, weet je?’ ‘Okee’, zeg ik, en ik loop weer door, totdat ik Ellen ten Damme zie opdoemen in deze groene hel. Maar voordat ik haar kan groeten, struikel ik ergens over. Het is Tiemen Hiemstra, de enige echte winnaar van de Anton Wachterprijs! Hij zit met zijn rug tegen een boekenkast op de grond, zijn benen recht voor zich uit in het gangpad. Geen wonder dat ik over hem struikelde. Hij houdt een fles whisky voor me omhoog: ‘Ook een slok?’ zegt hij. ‘Nee, dank je,’ zeg ik, ‘ik heb net mijn ontbijt achter de kiezen.’ Ik ga naast hem zitten. ‘Zit je hier al vanaf zaterdag?’ zeg ik. ‘Wat is het dan voor dag?’ vraagt Tiemen. ‘Dinsdag’, zeg ik. Hij kijkt eerst geschokt. Dan breekt er een trage, grote glimlach op zijn gezicht door. ‘Nee man’, zegt hij, ’Je zit me te fokken.’ ‘Okee’, zeg ik weer. ‘Maar even wat anders: in dat boek waarmee je gewonnen hebt, ‘W.’ Bestaat die persoon die in je boek verdween, ook echt?’ Tiemen slaakt een diepe zucht en kijkt me dan recht aan. Hij zegt: Eèh! Eèh! Eèh!

Verrek. Mijn wekker. Ik heb het allemaal gedroomd. Ik zal het nooit weten.

 

|Doorsturen

Buienradar



Agenda