Voetbal

Walking Football-spelers naar de fysio

We gaan even lekker in de fysiopraktijk op de Rozengracht sporten in plaats van trainen op ’t veld, stelde trainer Marcel Frankena voor. De weersomstandigheden wudde wat minder dus dat komt mooi uut. En we kanne jumme conditie oek even meten. Nou dat hewwe weten. ’t Was skitterend weer, de mussen vielen bijna dood van ’t dak.

Door Ubbo Posthuma

Klaas van der Hoek met ’t swit oppe kop.

Toch d’r maar heen. Nou mien mond viel open van verbazing. Om half elf was bijna iedereen present en wudden we welkom heten deur fysiotherapeuten Anke Mollema en Adri Voskamp. We kregen eerst koffie en Adri had ’n cake bakt. Die smaakte voortreffelijk, maar helaas su wuu ’t recept niet bekend maken. Elf uur omklede en de sportzaal in. Minstens tien apparaten stonden opstelt. D’r moest ’n speciaal paske in, waar alle inspanningen op vermeld werden. “Kan mien bankpaske d’r oek in”, riep Gerard Kokkel. “Eh je sleeuwe, ’t is gien flappetapper”, zei Jan Volbeda. Buukspieren, beenspieren, rugspieren, zeg maar alle spieren die we hebben wudden onder zware druk setten. Oek op de loopband was ’t switte, gelukkig had Wiep van der Meulen ’n handdoek om sien klein strotsje, want ’t water gutste van sien kop. Gerard Kokkel nam plaats op de hometrainer en in plaats om vooruut te fietsen, trapte hij achteruut. “Je moet vooruit fietsen Gerard”, zei Anke Mollema. Volgens mij het ze ’t nog wel vijf keer segge mutten. We hewwe ’n uur traint en ik mut segge dat ’t heel goed voor de bêlig weest is. Ik voelde mij 20 toen ik de deur uut stapte.

 

Maar voor ’t zover was, wudden we naar een kamer op de eerste verdieping dirigeert. Normaal vergadere hier de kopstukken, nou mochten wij daar heen. Maar jongens we wisten niet wat we zagen. De hele tafel was dekt voor ’n lunch die je zelfs in ’t Havenmantsje nog niet krije. Ja, of Mark Rutte mut op bezoek komme. Verschillende soorten brood, mosterdsoep (maakt deur Anke Mollema), broodbeleg, melk, karnemelk, sucelademelk, te veul om op te noemen. “Dat je dit op je ouwe dag nog met make magge”, mompelde Romke Keur. Jammer was ’t trouwens dat we de soep niet opmake mochten. Anke had hur man beloofd dat ze wat soep voor ’m overhouwe suu en we wilden Anke oek niet in verlegenheid bringe as su met ’n lege panne thuus komt. Maar jongens ’t was fantastisch, wat hewwe die meesen van Fysio Praktijk Rozengracht hun best daan om ’t ons naar de zin te maken. Zelfs Guus van Hurck, normaal niet op sien mondsje vallen, was d’r stil van. Van deze kant nog ’n bedankje aan iedereen die dit mogelijk maakt hewwe.

 

Maar och jeden, de volgende dag. Ik was su stief as ’n deur. “De liekst wel ’n ouwe kerel”, zei mien vrouw. Moest ik ’s middags oek nog ’n griepspuit hale bij de praktijk van Huisman en Blok. Net as de assistente mij suu prikke roep ik heel hard “AU”. Verschrikt zag de assistente mij an. “Ik heb nog niet eens geprikt”, zei ze. “Nee”, liet ik wete, “maar je staan op mien voeten.” De volgende dag, ja eigenlijk al de zelfde avond su ziek as ’n hond. Rillen, barstende koppien en swit op ’t voorhoofd. Bin maar vroeg op bed gaan. Wat het d’r in die spuit sitten, vroeg ik mij af.

Nou ja, dit waren weer even wat belevenissen die te maken hewwe met ’t Walking Football.

 

Woensdagmorgen traine we weer gewoon op de Vierkantsdiek. Binne d’r nog enthousiastelingen die met wille doen, kom even langs om eerst te kieken. Hef je toevallig sportskoenen bij je, dan kan je oek met traine. We beginne om 10.00 uur.

|Doorsturen