Nieuws

Dagboek van de Rebelse Huisvrouw

Donderdag 18-04

Lief dagboek,

00.15 uur. Hebben vandaag pa opgehaald uit Rotterdam. Ik vind het steeds moeilijker om in het huis van moe rond te lopen dagboek. Ik mis het gerinkel van de koffiekopjes, de blije stem van moe, het gebaar waarmee ze handenwrijvend naar ons toeliep om te vertellen dat ze zulk lekker gebak gekocht heeft. Vandaag zat ik in de tuin bij pa en keek de keuken in. In gedachten zag ik moe achter het aanrecht staan. ‘Wat een mooie dag is het hè’ babbelde ze terwijl ze koffie inschonk. Ik deed m’n ogen open. Er stond niemand in de keuken. Een overweldigend gevoel van iets waar geen woord voor bestaat overviel me opeens.

 

Vrijdag 19-04

10.15 uur. ‘Toen ik gisteren bij Shell ging tanken werd aan me gevraagd of ik 1 cent per liter wilde betalen’, zei man net. ‘Die cent schijnt Shell te investeren in compensatie van de CO2-uitstoot. En dan te bedenken’, vervolgde hij, ‘dat dat bedrijf miljarden winst maakt - ze hebben geloof ik een nettowinst van 23,3 miljard dollar.’

‘Kunnen ze dan niet een klein miljardje besteden aan de CO2-uitstoot?’ vroeg ik me af. Man glimlachte bij zoveel naïviteit.

21.24 uur. Liedje van de week is ‘I’m Eighteen’ van Alice Cooper. Kan me nog goed herinneren hoe ik me voelde toen ik 18 was, lichtjaren geleden. Nog even en ik kan ‘I’m Eighty’ zingen.

 

Zaterdag 20-04

‘Ik las laatst,’ zei pa, ‘dat Nederland percentsgewijs veel meer bos kapt dan waar dan ook ter wereld.’

‘Dat moet wel’, zei man. ‘Er komt elk jaar een stad als Dordrecht bij. Nu willen ze in de grote steden de lucht in en wordt er constant geroepen hoe heerlijk het is om op de 20ste verdieping te wonen. Misschien moeten we maar verhuizen, wat denk je? Ergens gaan wonen tussen de 20ste en 40ste verdieping?’ Man wendde zicht tot mij.

‘Lijkt me een fijn plan’, antwoordde ik.

 

Zondag 21-04

Eerste paasdag, tweede Pasen zonder moe. Op Sri Lanka zijn er allemaal aanslagen gepleegd op Christenen. Wat een wereld. We reizen naar de maan maar wat geloof betreft leven we nog in het Krijt.

15.50 uur. Straks komen vriendin M. plus gezin op bezoek.

20.03 uur. Man van M. had vanmiddag een leuke stelling: ‘Als je je afvraagt of Het Systeem waarin we leven écht democratisch is, vraag je dan eens af of je kritiek mag hebben”, zei hij. ‘Vraag je eens af of je een afwijkende mening mag hebben, vraag je eens af hoe het kan dat democratisch gekozen partijen in een hoek gedrukt worden. Vraag je eens af waarom kritiek op links direct afgestraft wordt met het stempel Fascistisch/Racistisch/Populistisch. Vraag je dit alles af en vraag je dan nogmaals af hoe het écht gesteld is met onze democratie. Tenminste: voor dat wat ervoor moet doorgaan.’

 

Maandag 22-04

Tweede paasdag. Pindasoep gemaakt, was erg lekker. Ook even met dochter & pa stadje in.

 

Dinsdag 23-04

Net dochter naar station gebracht. ‘Ga je mama een beetje missen?’ vroeg ik.

‘Doe toch eens normaal mens’, antwoordde kind.

Bracht daarna direct trui terug van M. die ze laatst vergeten was. M. was net bezig sinaasappels uit te persen. ‘Goed voor de vitamine C’, zei ze.
‘Ja, dat verhaal ken ik’, zei ik. ‘Paprika heeft veel meer vitamine C dan sinaasappels maar ja, dat bekt niet zo lekker hè.’
‘Paprikasap lijkt me erg goor’, zei M.

 

Donderdag 25-04

Hadden het aan tafel over dieren.

‘Elk dier heeft zijn nut’, zei pa. ‘Of het nou om de zee-egel of het stokstaartje gaat, alles is hier met een doel.’

‘Wat is dan het doel van de mens?’ vroeg man.

Hierop vielen we stil.

‘Zichzelf vernietigen’, zei ik uiteindelijk.

 

Het was eigenlijk een grapje dagboek. Een spontane ingeving. Maar toen ik dacht aan wat de mensheid elkaar al eeuwenlang aandoet realiseerde ik me met een plotseling beklemmend gevoel dat ik er niet ver vandaan zat.

 

|Doorsturen