Nieuws

Dodenherdenking Harlingen 2020

Burgemeester Roel Sluiter en leden van het Centraal Comité 1945 hebben vanavond bloemen bij oorlogsgraven en herdenkingsmonumenten gelegd. De Algemene Begraafplaats was daarom vanaf 19.00 uur dicht voor bezoekers. De toespraak van burgemeester Sluiter:

(Foto’s: HC - Joachim de Ruijter)

We herdenken de doden, die gevallen zijn in de strijd voor ons vaderland en de slachtoffers van onderdrukking en verblinde rassenwaan. Dat doen we nu 75 jaar, al haast een mensenleven lang. 
Hoewel we dat al zo lang herdenken, blijft de belangstelling steeds heel groot.
Dat is mooi en ook rechtvaardig tegenover allen die destijds zo’n offer hebben gebracht. Dat we nog steeds willen herdenken, is ook geruststellend voor onze tijd. Het is een besef van waakzaamheid: laat dit niet weer gebeuren. 

Laten we er voor zorgen dat het nooit weer mogelijk wordt dat rechten in ons land vertrapt worden, dat politieke tegenstanders gemarteld en gedood worden of dat er een moorddadig onderscheid gemaakt wordt tussen mensen op grond van ras of herkomst. Dat is wat wij elkaar vertellen, dat is wat we elkaar elk jaar bezweren, als we hier met velen staan om te herdenken.

En nu? Nu staan we hier niet met velen.
We staan hier moederziel alleen en herdenken in eenzaamheid. Nu wordt ineens op een manier, die we van tevoren niet hadden kunnen bedenken, ónze vrijheid beperkt. 

En op één of andere manier komen we in deze bizarre tijd toch iets dichter bij ‘toen’, zo lijkt het. 
Ondanks het feit dat we hier nu niet met velen kunnen staan om dat allemaal met elkaar te delen. 
Deze week vertelde iemand in de krant iets over ‘de morele plicht tot optimisme’. Daar zit wat in. Ondergaan in angst en beklemming helpt niemand. Een politieke denker zo’n honderd jaar geleden formuleerde het nog completer; hij zei: ‘wat nodig is, is pessimisme van het verstand en optimisme van de wil.’ En zo is het, denk ik. Het komt goed, omdat we dat willen. 

Tijdens de bezetting waren het de mensen met de meeste veerkracht die de moed erin hielden én vaak de meeste moed toonden om zich tegen de bezetter te verweren. Terwijl zij met hun verstand wisten dat de bezetter oneindig veel sterker was dan zij, en dat het risico dat ze de oorlog niet zouden overleven groot was, zetten zij door. Ondanks alle gevaren wílden zij blijven geloven in hun strijd en hadden ze de vaste wil de bezetter te verslaan. En uiteindelijk, hoeveel slachtoffers die wij hier nu herdenken dat ook gekost heeft, zìj hadden gelijk: de vijand ís verslagen en Nederland ging naar een nieuwe toekomst van nu al 75 jaar vrijheid en vrede. 

Herdenken is ook een voorbeeld nemen. Wij kunnen aan die mensen van toen een voorbeeld nemen, en weten én willen dat het uiteindelijk goed komt en er weer nieuwe tijden aanbreken.

|Doorsturen

Buienradar



Agenda